پرستش و دادگری!

پرستش و دادگری!

نامۀ یعقوب از بسیاری جنبه ها با دیگر نامه های رسولان و بویژه رسالات پولسی تفاوتهای آشکاری دارد! او با تیزبینی در می یابد که در کلیسا عده ای با قیافه ای غلط انداز با خوشروئی پذیرفته شده و در لژ مخصوص مورد تفقد قرار می گیرند. بر عکس ژنده پوشان فقیر با بی اعتنائی و تحقیر مواجه می شوند! آنگاه ظاهر بینان را به تندی مورد عتاب قرار داده و می گوید طرفدار ثروتمندان مباشید و ما مسیحیان را اینگونه مپندارید که فقط به ظواهر می اندیشیم.

 

اما اگر آن شریعت ملوکانه را بر حسب کتاب بجا آورید یعنی: " همسایۀ خود را مثل نفسخود محّبت نما" نیکو می کنید لکن اگر ظاهربینی کنید گناه می کنید و شریعت شما را به خطاکاری ملزم می سازد زیرا هر که شریعت را نگاه دارد و در یک جزو بلغزد ملزم همه می باشد، زیرا او گفت: "زنا مکن" و نیز گفت: "قتل مکن" پس هرچند زنا نکنی، اگر قتل کردی از شریعت تجاوز نمودی. همچنین سخن گوئید و عمل نمائید مانند کسانی که بر ایشان داوری به شریعت آزادی خواهد شد! زیرا آن داوری بی رحم خواهد بود بر کسی که رحم نکرده است و رحم بر داوری مفتخر می شود. ( یعقوب 2 : 8 - 13 ).

 

نامۀ یعقوب از بسیاری جنبه ها با دیگر نامه های رسولان و بویژه رسالات پولسی تفاوتهای آشکاری دارد! برای نمونه رساله های پولس بگونه ای روشن، مسیحیان و یا کلیساها را مورد خطاب قرار می دهد و از جماعت آنها بعنوان "مقدسین" نام می برد بطوریکه هم نویسنده دارای ایمانی مسیحی است و هم مخاطبین مسیحی هستند. ( رساله های رومیان 1 : 7 و اول قرنتیان 1 : 2 و افسسیان 1 : 1 و الی آخر). با این تفصیل اگرچه یعقوب مسیحی است و خدمتگزارعیسای مسیح اما بر خلاف سنت رایج در "عهد جدید" خطاب او مسیحیان نیستند بلکه بروشنی اعضاء 12 سبط پراکندۀ اسرائیل چه یهودی مسیحی و چه یهودی کنیسه ها که تولد دوباره نیافته اند در شمول این خطابه قرار می گیرند. ( یعقوب 1 : 1 ). در اینجا باب دوم نامه مقصود ماست که "پرهیز از جانبداری" نامیده شده، که حدیثی مفصل از این مجمل است که به آن می پردازیم! در این باب "یعقوب عادل" بی آنکه به دام داوری بیفتد، با لحنی بازدارنده به سرزنش کسانی می پردازد که کلیسا را که محل عبادت گناهکاران است با رستورانی لوکس با جایگاه ویژه اشتباه گرفته اند!

او با تیزبینی در می یابد که در کلیسا عده ای با قیافه ای غلط انداز با خوشروئی پذیرفته شده و در لژ مخصوص مورد تفقد قرار می گیرند. بر عکس ژنده پوشان فقیر با بی اعتنائی و تحقیر مواجه می شوند! آنگاه ظاهر بینان را به تندی مورد عتاب قرار داده و می گوید طرفدار ثروتمندان مباشید و ما مسیحیان را اینگونه مپندارید که فقط به ظواهر می اندیشیم. لباس فاخر و انگشتری گرانقیمت نشانۀ آدمیت نیست بلکه آن جان(روحی) که خداوند به تن انسان دمید نشان کرامت اوست! بقول سعدی: "تن آدمی شریف است به جان آدمیت" واضافه می کند: آیا این ثروتمندان نیستند که شما را محاکمه کرده و می کشند( آیه6). یعقوب سپس تاکید می کند که تبعیض بین دارا و ندار باعث رسوائی است و موجب سرشکستگی خداوند ما عیسای مسیح را فراهم می آورد، این رسول دادگر که به آزاد منشی** شهره است در آزمایش ایمان سربلند بیرون آمده و بخاطر باور خود به عیسای مسیح حبس کشیده و تازیانه خورده و رسوا شده اما باعث سر افکندگی و رسوائی خداوند نشده است( اعمال رسولان 5 : 27 - 42 ). او ایمان فقیران و مستمندان را غنی تر و سودمند تر از ایمان ثروتمندان می داند و طبقۀ اخیر را به سست عنصری و کفر گوئی متهم می کند( آیۀ 7). از محتوای کلام و مضمون نامه می توان به مرام ممتاز این رسول فداکار پی برد. او طرفدار یتیمان و پابرهنه هاست و بنظر می رسد که در روزهای بعد از "پنتیکاست اول" در خدمت مائده ها و برگماری مسئولان برای سرپرستی فقرا و بیوه زنان حضور داشته وخاطراتی از فقر و فاقۀ اهالی اورشلیم و بیداد ثروتمندان بخاطر دارد( اعمال رسولان6 ). بنابراین با یاد آوری نکته ای مهم، در بارۀ بیداری روحانی، اعلام می کند که آنکس که خداوند را دیده و از سوی او لمس شده به تبعیض دست نمیازد و دنیا پرست نیست!

از اینرو برای توجیه نامۀ خود به شاه بیت احکام موسی توسل می جوید که: کینه مورز و آنچه درحق خود می پسندی به همسایۀ ات نیز روا بدار. ذکر این آیه برای یهودیان با پیش زمینۀ توراتی حکمی بسیار آشناست( لاویان 19 : 18 ).این رسول پیشتاز و خدمتگزار عیسی، چون قصد دارد نامه ای هشدار دهنده عطف به شریعت موسی به ظاهر بینان و جانبداران بنویسد لاجرم توجه 12 سبط اسرائیل را به (کتاب تثنیه باب اول آیۀ 17). جلب می کند که: "در داوری جانبداری مکنید و فقیر و غنی، بزرگ و کوچک نزد شما یکسان باشد، ازا نسان مترسید و بدانید که داور اصلی خداست". از اینرو پذیرفته نیست که بعضی احکام را خرد و قسمی را کلان بشمارید زیرا کسی که جزئی از قوانین را تعطیل کرده و کنار بگذارد، همه را رعایت نکرده است( انجیل متی 5 : 19 ). و خداوند بر چنین شخصی بر اساس شریعت آزاد" آیۀ 12" داوری خواهد کرد ( متی 5 : 17).

اصولا نبوت رسولان و انبیا در تائید هم بیان می شوند و جملگی برعبادات پاک و خالص انگشت نهاده اند و "روزه داری" نیز که از زمرۀ فرایض عبادی است در صورتی قبول حق واقع می شود که با دستگیری مظلومان و ستمدیدگان و ملاقت محبوسان همراه باشد. ( اِشعیاء 58). و خداوند بر ایمنان مرفه و بی دردان بی خیال که طبقات ممتاز هستند اخطار می دهد (عاموس4 و6 ) بنابراین طرفداری از اینان گناهی است در زمرۀ دیگر گناهان!

علیرغم اینکه نامۀ یعقوب مهر ونشان روزگار خود را بهمراه دارد با اینوجود تازگی و طراوتش هنوز مشام ما را می آزارد که مبادا در کلیسا و در پذیرائی ها به خدمت جانبدارانه پرداخته باشیم و دور باد که در خدمت خود اغنیا را بر ضعفا و دردمندان ترجیح دهیم! پیام یعقوب این رسول گرامی هنوز تازه و هشدار دهنده است پیام این نامۀ کوتاه پیامی عام و کلی است و شامل همۀ ادیان و ملتها اعم از مسلمان، یهودی، مسیحی و سایر انسانها از هر قوم و قبیله ای است.

امروز خداوند از طریق پیام زندۀ خود گوشزد می کند که باید به یاری قحطی زدگان و له شدگان عالم بشتابم. پیام بس ساده و روشن است ظاهر بین مباشید! که هر انسان، فارغ از رنگ، نژاد، اسم و رسم و جدای از لباسی که بتن کرده محترم است. و او همانی است که با تاج عزت و اکرام آفریده شده است! پس جا دارد که بیاری او بشتابیم! امروز گرسنگان و نیازمندان آفریقا محتاج کمک و همدلی اند. چشمان آنها به گشاده دستی ما و نگاه مضطرب خدا در انتظار محبت از سوی ما به آنها است که زودتر به دستگیری این جمعیت عظیم، کمر همت ببندیم. این کار نه بعنوان عمل صالح و در انتظار مابه ازا، بلکه بشکرانۀ داشتن خدائی است که در عملی نجات بخش خود فقیرشد و طعم حقارت کشید و با زجر بسیار بر صلیب مرد تا به همۀ عالم انسانی حیات افزون بخشد، قابل توجیه است! امروز بخاطرچشمداشت به اجرت اخروی در ازای عمل خیر دست به این کار نمی زنیم بلکه بمثابه کاری عبادی و پرستشی بدستگیری گرسنگان و آزردگان آفریقا می شتابیم. تا باعث سر فرازی خداوندمان عیسای مسیح شده و موجبات خرسندی او را فراهم آوریم. "آمین"

 

اطلاعات راجع به یعقوب ازکتاب ارزندۀ راهنمای کتاب مقدس برابر متن نقل می شود: نام دوتن از شاگردان یعقوب بود یکی برادر یوحنا که در واقع پسر دیگر حلفی بود( انجیل متی 10 : 2 و 3 ) و دیگری بزرگترین برادر عیسی بود (انجیل متی 13 : 55 ). که رهبری کلیسای یهودی نژاد را در اختیار داشت( اعمال رسولان 12 : 17؛ رسالۀ غلاطیان 1 : 19 ). او عموما نویسندۀ این رساله در نظر گرفته می شود! او به عنوان فردی فوق العاده نیکوکار شناخته شده بود و اغلب آشنایان نام عادل به او داده بودند. گفته شده که او ساعات طولانی را بر روی زانوانش در دعا سپری می نمود. بطوری که زانوانش سخت و پینه خورده ، بمانند زانوان شتر شده بود. بنظر می رسد که او ازدواج کرده بود( رسالۀ اول قرنتیان 9 : 5 ). او مردی پر نفوذ دربین یهودیان و همچنین در کلیسا بود. پطرس چگونگی آزاد شدنش را از زندان به او اطلاع داد( اعمال رسولان : 12 : 17 ). پولس رسول به توصیه های او گوش فرا داد( اعمال 21 : 18 - 26 ). او خود قبلاّ یهودی متعصبی بود اما رساله ای آزاد منشانه** خطاب به مسیحیان غیر یهود ی می نویسد ( اعمال 15 : 13 - 29). او در عین حال که از خدمت پولس در میان غیر یهودیان تجلیل نمود . اما خود، شخصاّ در میان یهودیان به خدمت ادامه داد. خدمات او بسیاری از یهودیان را بسوی مسیح هدایت نمود! "آمین"

30 مرداد 1390 برابر با 22 اوت 2011. مسعود مهرداد........

  • مطالعه 1634 مرتبه

مطالب مرتبط

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
  • 32
  • 33
  • 34
  • 35
  • 36
  • 37
  • 38
  • 39
  • 40
  • 41
  • 42
  • 43
  • 44
  • 45
  • 46
  • 47
  • 48
  • 49
  • 50
  • 51
  • 52
  • 53
  • 54
  • 55
  • 56
  • 57
  • 58
  • 59
  • 60
  • 61
  • 62
  • 63
  • 64
  • 65
  • 66
  • 67
  • 68
  • 69
  • 70
  • 71
  • 72
  • 73
  • 74
  • 75
  • 76
  • 77
  • 78
  • 79
  • 80
  • 81
  • 82
  • 83
  • 84
  • 85
  • 86
  • 87
  • 88
  • 89
  • 90
  • 91
  • 92
  • 93
  • 94
  • 95
  • 96
  • 97
  • 98
  • 99
  • 100
  • 101
  • 102
  • 103
  • 104
  • 105
  • 106
  • 107
  • 108
  • 109
  • 110
  • 111
  • 112
  • 113
  • 114
  • 115
  • 116
  • 117
  • 118
  • 119
  • 120
  • 121
  • 122
  • 123
  • 124
  • 125
  • 126
  • 127
  • 128
  • 129
  • 130
  • 131